Εικόνα συνηθισμένη από το κέντρο της πόλης μας (και όχι μόνο πια). Να σταθμεύουμε δηλαδή, όπου βολεύει και να μην … μας καίγεται καρφάκι, για το ποιους και πόσο εμποδίζουμε! Ούτε καρότσια παιδικά, ούτε αναπηρικά αμαξίδια, ούτε καν πεζοί να μην μπορούν να κυκλοφορήσουν ελεύθερα, έτσι όπως θα έπρεπε, δηλαδή. Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ούτε με πρόστιμα, ούτε με φοβέρες ούτε με μπαμπούλες δεν ξεριζώνεται αυτή η νοοτροπία μας. Να μην υπολογίζουμε δηλαδή κανέναν και τίποτα και το μόνο που μας νοιάζει να είναι να βολευτούμε εμείς, όπως – όπως. Εμείς και μόνο εμείς, μπορούμε να αλλάξουμε ότι μέχρι σήμερα, μας εξευτελίζει και μας διασύρει, σε πολιτισμικό αλλά και σε ανθρώπινο επίπεδο. Μέχρι τότε όμως, ας μην έχουμε καμία απολύτως ψευδαίσθηση ότι άλλοι αντί για μας θα το πράξουν..! Μιχ. Μ. ’s – Rodiaki.Gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου