Του Γεωργίου Β. Παπαγεωργίου Γεννημένος το 1935 στο χωριό Βάτι, έζησα σχεδόν όλη την κατοχική περίοδο και τις τρομερές ανυπέρβλητες δυσκολίες για επιβίωση και βέβαια, την πολύ σκληρή ζωή του αγροτόπαιδου που έπρεπε να διαβάζει για το σχολείο και να εργάζεται για την οικογένεια, οι γονείς μας ήθελαν βοήθεια για να μπορέοσυν να τα βγάλουν πέρα, με τα χωράφια και τα ζώα. Η πενεία τέχνας κατεργάζεται, έτσι και εμείς στην προσπάθειά μας για κάτι καλύτερο από τα χόρτα, τα όσπρια και τα λαχανικά, επιζητούσαμε και λίγο κρέας όποιας μορφής για την συμπλήρωση των αναγκών διατροφής μας και έτσι εγώ και οι συγχωριανοί μου, και σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της υπαίθρου κατασκευάζαμε από ξύλο σφενδόνες για να κυνηγήσουμε πουλιά, ή ξόβεργα για κανένα κοτσύφι, ή ακόμη και παγίδες με πλάκες στα περάσματα της πέρδικας, σύρμα για άγριους λαγούς που τότε υπήρχαν πολλοί, ποτέ όμως κυνήγι ελαφιού, υπήρχε απολύτος σεβασμός. Οι εποχές σήμερα άλλαξαν, και έτσι όποιος τολμήσει να χρησιμοποιήσει ξόβεργα, σφενδόνες και παγίδες συλλαμβάνεται και ορθώς αυτό θέλει ο νομοθέτης προκειμένου να προστατευθούν πουλιά και ζώα που είναι υπό εξαφάνιση, και που τόσο τα χρειάζεται η φύσης και το περιβάλλον, γιαυτό και κατά καιρούς ακούμε και διαβάζουμε ότι συνελήφθει ο έχων και κατέχων και χρησιμοποιών ξόβεργα ή σφενδόνες και οδηγήθη αρμοδίως προκειμένου να δικασθεί. Μέχρι εδώ καλά, αν και σε σύγκριση με το μέγεθος και το είδος της παράβασης οι ποινές και ο διασυρμός είναι μεγάλος για εκείνους που κυρίως ζουν στο χωριό τους και τέτοιες πράξεις θεωρούνται από παλιά όχι και τόσο αμαρτωλές, μάλλον παραδοσιακές για κυνήγι πουλιών με σφενδόνες και ξόβεργα, δεν είναι καραμπίνες, δεν είναι επαναληπτικά όπλα, δεν είναι βέβαια ούτε και πυροβόλο, όπλο, σαν και αυτό που χρησιμοποίησε ο ελαφοκυνηγός και θανάτωσε με αποτρόπαιο τρόπο 20 (είκοσι) ροδίτικα ελάφια. Και τώρα στο επίμαχο θέμα και αυτό είναι η μή σύληψη ακόμη του ελαφοκυνηγού από τις αρμόδιες αρχές, θηροφυλακή/ δ/νση δασών και δ/νση Γεωργίας, σύλλογος κυνηγών και βέβαια αστυνομία, αφού ζητήθηκε η συνδρομή του τμήματος Ασφαλείας Ρόδου και ορθώς και που πιστεύουμε ότι έχει την δυνατότητα να βρει τον ελαφοκυνηγό, μια καταξιωμένη υπηρεσία που έχει με επιτυχία αποκαλύψεις και συλλάβει άτομα επιρρεπή σε εγκληματικές ποινικά κολάσιμες πράξεις. Επειδή όμως η κοινωνία και εγώ προσωπικά είμαστε καχύποπτοι στο θέμα της αποκάλυψης κυρίως και στην συνέχεια σύλληψής του ή των ενόχων για τον σκοτωμό των 20 ελαφιών, ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι δεν θα βρεθεί άτομο που να θελήσει να “σκεπάσει” μια τέτοια ειδεχθή πράξη, γιαυτό όλοι περιμένουμε με αγωνία και όχι βέβαια με κακία την σύλληψη των ενόχων, για να πληροφορηθούμε από τους ιδίους και να μάθουμε τα σοβαρά κίνητρα που τους οδήγησαν σε αυτήν την πράξη, οφείλουν να απολογηθούν με λεπτομέρειες. Θα είναι βαρύ το τίμημα για τις αρμόδιες υπηρεσίες αν δεν μπορέσουν να συλλάβουν και να αποκαλύψουν τα ή το όνομα του δράστη, ενώ σε θετική περίπτωση στην οποία ακραδάντως πιστεύω – (πως είναι δυνατόν με πυροβόλο όπλο να σκοτώσεις 20 ελάφια)- και κανένας μα κανένας να μην έχει ειδεί ή ακούσει τίποτε, σε ένα νησί με πυροφυλάκια και στρατιωτικά φυλάκια, θηροφυλακή, σύλλογο κυνηγών και άλλους γιατί η σύλληψη αποτελεί και αντικίνητρο και φόβο και γιατί όποιο άλλο τυχαίο επίδοξο ελαφοκυνηγό, κρίμα αν αυτό συμβεί στο νησί των Ελαφιών, ειλικρινά κρίμα!!! ’s – Rodiaki.Gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου